Эпоратио в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению эпоратио в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора эпоратио, взаимодействие с другими лекарствами, применение эпоратио (раствор) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Эпоратио
Международное название: Эпоэтин тета
Лекарственная форма:
Раствор для внутривенного и подкожного введения 1000 МЕ/0,5мл, 2000 МЕ/0,5мл, 4000 МЕ/0,5мл, 10000 МЕ/1мл, 20000 МЕ/1 мл
Показания к применению:
Атс классификация:
B Средства, влияющие на систему крови и гемопоэз
B03 Антианемические средства
B03X Прочие антианемические препараты
B03X A Прочие антианемические препараты
Фарм. группа:
Препараты, влияющие на кроветворение и кровь. Прочие стимуляторы гемопоэза. Код АТС В03ХА01
Условия хранения:
В защищенном от света месте при температуре от 2°С до 8 °С. Не замораживать! Хранить в недоступном для детей месте! Для амбулаторного использования пациент может вынуть препарат из холодильника и хранить его при температуре не выше 25 °С в течение 7 дней.
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности!
Условия продажи: По рецепту
Описание: Бесцветная, прозрачная жидкость.

Состав эпоратио в растворе

Один шприц содержит
Бір еккіштің ішінде:

Активное вещество эпоратио

эпоэтина тета 1000 МЕ/0,5мл, 2000 МЕ/0,5мл, 4000 МЕ/0,5мл, 10000 МЕ/1мл, 20000 МЕ/1 мл
эпоэтин тета1000 ХБ/0,5мл, 2000 ХБ/0,5мл, 4000 ХБ/0,5мл, 10000 ХБ/1мл, 20000 ХБ/1 мл

Вспомогательные вещества в эпоратио

натрия дигидрофосфат дигидрат, натрия хло-рид, Полисорбат 20, Трометамол (Трис), кислота хлороводородная, вода для инъекций
натрий дигидрофосфат дигидраты, натрий хлориді, Полисорбат 20, Трометамол (Трис), хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора эпоратио

  • лечение симптоматической анемии, связанной с хронической почечной недостаточностью
  • лечение симптоматической анемии у взрослых больных с немиелоидными злокачественными опухолями, получающих химиотерапию
  • созылмалы бүйрек жеткіліксіздігіне байланысты симптоматикалық анемияны емдеуде
  • химиотерапия қабылдап жүрген, миелоидтік емес қатерлі ісіктері бар ересек науқастарда симптоматикалық анемияны емдеуде

Противопоказания эпоратио в растворе

  • повышенная чувствительность к эпоэтину тета или любому из компонен-тов препарата
  • неконтролируемая артериальная гипертензия
  • инфаркт миокарда или инсульт в течение предшествующего месяца
  • нестабильная стенокардия или повышенный риск тромбоза глубоких вен и тромбоэмболий – при назначении для увеличения объема аутологичной крови для аутогемотрансфузии
  • эпоэтин тетаға немесе препарат компоненттерінің кез келгеніне сезімталдық жоғары болғанда
  • бақыланбайтын артериялық гипертензияда
  • мұның алдындағы айда инсультті немесе миокард инфарктін бастан кешсе
  • тұрақсыз стенокардияда немесе терең көктамырлар тромбозы және тромбоэмболиялар қаупі жоғары болса-аутогемотрансфузия үшін аутологиялық қан көлемін арттыру үшін тағайындағанда

Побочные действия раствора эпоратио

Часто
  • головные боли, в т.ч. внезапно возникающие мигренеподобные головные боли
  • возникновение или усиление уже имеющейся артериальной гипертензии, особенно в случае быстрого повышения гематокрита
  • гипертонический криз с явлениями энцефалопатии (головные боли и спу-танность сознания, чувствительные и двигательные нарушения - нарушения речи, походки, вплоть до тонико-клонических судорог)
  • артралгии
Иногда
  • тромбоэмболические осложнения у онкологических больных и у пациен-тов, готовящихся к аутотрансфузии
  • кожные аллергические реакции: сыпь, зуд, крапивница; анафилактоидные реакции, реакции в месте инъекции
Редко
  • тромбоз шунтов (возможно при неадекватной гепаринизации), особенно у больных с тенденцией к снижению артериального давления (АД) или с осложнениями артериовенозной фистулы (например, стеноз, аневризма и др.)
Очень редко
  • дозозависимое увеличение числа тромбоцитов (не выходящее за пределы нормы и исчезающее при продолжении терапии), особенно после внутривенного введения препарата, тромбоцитоз
  • гриппоподобные симптомы, обычно выражены слабо или умеренно и исчезают через несколько часов или несколько дней: лихорадка, озноб, го-ловные боли, боли в конечностях или костях, недомогание, астеническое состояние
  • снижение концентрации ферритина в сыворотке одновременно с повыше-нием гематокрита, увеличение числа тромбоцитов, снижение сывороточных показателей обмена железа
  • преходящая гиперкалиемия, гиперфосфатемия (у пациентов с уремией)
Жиі
  • бас ауыру, оның ішінде кенеттен пайда болатын бас сақинасына ұқсас бас ауыру
  • артериялық гипертензияның пайда болуы немесе бұрыннан бар артериялық гипертензияның күшеюі, әсіресе гематокрит тез жоғарылаған кезде
  • энцефалопатия белгілерімен гипертониялық криз (бас ауыру және сананың шатасуы, сезімталдық және қимыл-қозғалыстық бұзылулар – сөйлеудің, жүрістің, тонико-клоникалық құрысуға дейін бұзылуы)
  • артралгиялар
Кейде
  • онкологиялық науқастарда және аутотрансфузияға дайындалып жүрген емделушілерде тромбоэмболиялық асқынулар
  • терінің аллергиялық реакциялары: бөртпе, қышу, есекжем, анафилактоидты реакциялар, инъекция жасаған жерде реакциялар
Сирек
  • шунттар тромбозы (талапқа сай келмейтін гепаринизация кезінде болуы мүмкін), әсіресе артериялық қысымның (АҚ) төмендеуіне бейім немесе артриовенозды фистуланың асқынуымен (мысалы, стеноз, аневризма және т.б.) науқастарда.
Өте сирек
  • тромбоциттер санының дозаға байланысты артуы (қалыпты шектен шықпайтын және емдеуді жалғастыруда жоғалатын), әсіресе препаратты көктамыр ішіне енгізгеннен кейін, тромбоцитоз
  • тұмауға ұқсас ауру белгілері, әдетте әлсіз немесе орташа білінеді және бірнеше сағаттан немесе бірнеше күннен кейін жоғалады: қызба, қалтырау, бас ауыру, аяқ пен қолдардың немесе сүйектердің ауыруы, дімкәстік, астениялық жағдай
  • гематокриттің жоғарылауымен бір мезгілде сарысудағы ферритиннің концентрациясының төмендеуі, тромбоциттер санының артуы, темір алмасуының сарысулық көрсеткіштерінің төмендеуі.
  • қайтымды гиперкалиемия, гиперфосфатемия (уремияға шалдыққан науқастарда)

Особые указания к применению

При необходимости может быть назначена дополнительная терапия препаратами железа (при значении ферритина в сыворотке ниже 100 мкг/л или насыщением трансферрина ниже 20%).

До начала лечения необходимо исключить дефицит витамина В12 и фолиевой кислоты, т. к. они снижают эффективность Эпоратио.

Наиболее частыми причинами неполного ответа на лечение средствами, стимулирующими эритропоэз, являются дефицит железа и наличие воспалительного процесса в организме (как результат уремии или прогрессирующего метастатического рака). Следующие состояния снижают эффективность лечения Эпоратио: хроническая кровопотеря, фиброз костного мозга, резкое увеличение концентрации алюминия, обусловленное гемодиализом, дефицит витамина В12 и фолиевой кислоты, гемолиз. Если все перечисленные состояния исключены и у пациента наблюдается внезапное снижение гемоглобина, ретикулоцитопения и обнаруживаются антитела к эритропоэтину, необходимо провести исследование костного мозга для исключения парциальной красноклеточной аплазии (ПККА). При развитии ПККА терапию Эпоратио следует прекратить и пациента не следует переводить на лечение другими стимуляторами эритропоэза.

ПККА, вызванная нейтрализующими анти-эритропоэтин антителами, может быть ассоциирована с терапией интерфероном и рибавирином с одновременным применением эпоэтинов у пациентов с гепатитом С. Не рекомендуется переводить пациентов на терапию Эпоратио при подозрении на наличие или при подтвержденном наличии нейтрализующих эритропоэтин антител.

При терапии Эпоратио возможно повышение артериального давления (АД) и ухудшение течения уже имеющейся артериальной гипертензии, особенно при резком повышении уровня гемоглобина. Рекомендуется регулярно контролировать АД (особенно в начале терапии), в том числе и между сеансами диализа у пациентов с анемией почечного генеза. У отдельных пациентов с хроническими заболеваниями почек может возникать гипертонический криз с явлениями энцефалопатии (например, головными болями, состоянием спутанности, нарушениями речи, нарушенной походкой), и связанными осложнениями (приступы, инсульт), явления энцефалопатии могут наблюдаться даже при нормальном или низком АД. Данные ситуации требуют пристального внимания врача, особенно в случае появления острых мигренеподобных головных болей. Повышение АД может быть устранено медикаментозно, при отсутствии эф-фекта необходим временный перерыв в лечении Эпоратио.

Неадекватное применение препарата здоровыми людьми может вызывать резкое увеличение показателя гематокрита, сопровождающееся угрожающими жизни осложнениями со стороны сердечно-сосудистой системы.

Из-за ограниченного опыта эффективность и безопасность эпоэтина тета не может оцениваться у пациентов с нарушением функции печени или гомози-готной серповидно-клеточной анемией.

Пациенты в возрасте старше 75 лет более подвержены частому появлению серьезных и тяжелых нежелательных событий, независимо от причинной взаимосвязи с лечением эпоэтином тета.

Симптоматическая анемия, связанная с хронической почечной недостаточностью

Решение о применении Эпоратио у больных с нефросклерозом, не получающих диализ, необходимо принимать индивидуально, так как нельзя полностью исключить возможность более быстрого ухудшения функции почек.

Во время гемодиализа пациентам, лечившимся эпоэтином тета, может потребоваться усиленное антикоагулянтное лечение во избежание свертывания артериовенозного шунта.

У пациентов с хронической почечной недостаточностью поддерживающая концентрация гемоглобина не должна превышать верхний лимит целевой концентрации гемоглобина. Повышенный риск смерти и серьезных сердечно-сосудистых событий наблюдается, когда эпоэтины применяются для достижения уровня гемоглобина, превышающего 120 г/л.

Симптоматическая анемия у больных раком с немиелоидными злокачест-венными опухолями, получающих химиотерапию

Влияние на опухолевый рост

Эпоэтины являются факторами роста, которые, в основном, стимулируют образование эритроцитов. Эритропоэтиновые рецепторы могут присутствовать на поверхности различных опухолевых клеток. Нельзя исключить, что средства, стимулирующие эритропоэз, могут стимулировать рост злокачественных новообразований любого типа.

В клинических исследованиях при лечении анемии у онкологических боль-ных Эпоратио статистически достоверного ухудшения показателя выживаемости и прогрессирования опухоли не зарегистрировано.

Тем не менее, в определенных клинических ситуациях переливание крови может быть предпочтительным при лечении анемии у больных раком. Применение Эпоратио должно быть основано на оценке пользы-риска индивидуально.

Поскольку в отдельных случаях отмечались анафилактоидные реакции, первая доза препарата должна вводиться под контролем врача.

Следует с осторожностью применять Эпоратио при рефрактерной анемии, при наличии бласттрансформированных клеток, эпилепсии, тромбоцитозе и хронической печеночной недостаточности.

В ходе лечения Эпоратио рекомендуется периодически контролировать уровень калия в сыворотке крови. При возникновении гиперкалиемии необходимо временно отменить Эпоратио до нормализации концентрации калия.

Пациентам с хроническими заболеваниями почек требуется увеличение дозы гепарина во время сеанса гемодиализа вследствие повышения уровня гемоглобина. При неадекватной гепаринизации возможна окклюзия диализной системы. Рекомендуется ранняя ревизия шунта и своевременная профилактика тромбозов.

У пациентов с хроническими заболеваниями почек возможно умеренное дозозависимое увеличение количества тромбоцитов в пределах нормы, особенно после внутривенного назначения Эпоратио с последующим самостоятельным возвращением к нормальным значениям при продолжении терапии. В первые 8 недель терапии необходим еженедельный подсчет форменных элементов крови, особенно тромбоцитов.

Если Эпоратио назначают перед забором аутологичной донорской крови, следует придерживаться следующих рекомендаций:
  • кровь можно брать только у пациентов с величиной гематокрита  33% (при гемоглобине не менее 110 г/л)
  • особую осторожность следует соблюдать у пациентов с массой тела менее 50 кг
  • объем крови, забираемый одновременно не должен превышать 12% от расчетного объема крови пациента.
Возможно увеличение количества тромбоцитов в пределах нормы у пациентов, получающих Эпоратио перед забором аутологичной крови, поэтому следует контролировать число тромбоцитов еженедельно.

Беременность и период лактации
При беременности или в период лактации Эпоратио следует назначать только в том случае, если возможные преимущества его применения у матери превышают потенциальный риск для плода и ребенка.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортными средствами или потенциально опасными механизмами
Не влияет.
Қажетіне қарай темір препараттарымен қосымша ем тағайындалуы мүмкін (сарысуда 100 мкг/л-ден төмен ферритин мәні немесе 20%-дан төмен трансферринмен қанығуымен).

Емдеуді бастағанға дейін В12витаминінің және фолий қышқылының тапшылығының бар жоғын анықтау керек, өйткені олар Эпоратионың тиімділігін төмендетеді.

Эритропоэзді көтермелейтін дәрілермен емдеуге толық жауап болмауының ең жиі кездесетін себебі темір тапшылығы, әрі организмде қабыну үдерісінің болуы (уремия немесе үдемелі метастаздық обырдың салдары ретінде). Мына жағдайлар Эпоратиомен емделудің тиіміділігін төмендетеді: созылмалы қан кету, сүйек кемігі фиброзы, алюминий концентрациясының күрт өсуі, гемодиализге байланысты В12 витамині және фолийқышқылының тапшылығы, гемолиз.

Егер барлық айтылған жағдайлар жоққа шығарылса, әрі емделушіде гемоглобиннің күрт төмендеуі, ретикулоцитопения анықталса және эритропоэтинге антиденелер айқындалса, парциальді қызыл жасушалы аплазияны (ПҚЖА) жоққа шығару үшін сүйек кемігін тексеру керек. ПҚЖА дамығанда Эпоратиомен емдеуді тоқтату керек және емделушіні эритропоэздің басқа көтермелегіштерімен емдеуге көшіруге болмайды.

Анти-эритропоэтинді бейтараптандыратын антиденелер туындатқан ПҚЖА, С гепатиті бар емделушілерде интерферон және рибавиринмен бірге эпоэтинмен емдеумен астасуы мүмкін. Эритропоэтинді бейтараптандыратын антиденелердің бар екендігіне күдік болғанда немесе расталғанда емделушілерді Эпоратиомен емдеуге ауыстыруға болмайды.

Эпоратиомен емдегенде артериялық қысымы (АҚ) жоғарлауы және бар артериялық гипертензияның нашарлауы орын алуы мүмкін, әсіресе гемоглобин деңгейі күрт артқанда. Артериялық қысымды тұрақты, (әсіресе емдеудің басында) оның ішінде шығу тегі бүйректік анемиямен емделушілерде диализ сеанстарының арасында бақылау керек.

Созылмалы бүйрек ауруларымен емделушілерде энцефалопатия белгілері (бас ауыру, сананың шатасуы, сөйлеудің, жүрістің бұзылулары) және соған байланысты асқынулар (ұстамалар, инсульт) бар гипертониялық криз орын алуы мүмкін, энцефалопатия белгілері қалыпты және төмен АҚ- да байқалуы мүмкін.

Мұндай жағдайлар, әсіресе бас сақинасы тәрізді бас ауыруы пайда болғанда дәрігерлердің ерекше назар аударуын қажет етеді. АҚ жоғарылауы дәрі-дәрмекпен төмендетілуі мүмкін, әсері болмағанда Эпоратиомен емдеуді уақытша тоқтата тұру қажет.

Препаратты дені сау адамдарға талапқа сай емес қолдану жүрек-қан тамыр жүйесі тарапынан өмірге қауіп төндіретін асқынумен қоса қабаттасып, гематокрит көрсеткішін күрт арттырып жіберуі мүмкін.

Бауыр қызметінің бұзылуымен немесе гомозиготалы орақша-жасушалы анемиясымен емделушілерде тәжирибенің шектелуіне байланысты эпоэтин тетаның тиімділігі және қауіпсіздігін бағалауға болмайды.

Эпоэтин тетамен емдеудің себепті байланысына қарамай, 75 жастан асқан емделушілер салмақты және ауыр жағымсыз жағдайлардың жиі пайда болуына бейім.

Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігіне байланысты симптоматикалық анемия

Диализ қабылдамаған, нефросклерозы бар науқастарда Эпоратионы қолдану жөнінде шешімді әр адамға жекелей қабылдау қажет, өйткені бүйрек қызметінің өте тез нашарлау мүмкіндігін толық жоюға болмайды.

Артериовенозды шунттың ұюынан сақтану үшін эпоэтин тетамен емделудегі емделушілерде гемодиализ кезінде антикоагулянтык емді күшейту қажет болуы мүмкін.

Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігімен емделушілерде гемоглобиннің демеуші концентрациясы гемоглобиннің мақсаттық концентрациясының жоғары лимитінен аспауы керек.
Эпоэтинді гемоглобинді 120 г/л-ден жоғары деңгейге жеткізу үшін қолданғанда өлім және күрделі жүрек-қан тамыр жағдайлардың жоғары қауіпі байқалады.

Химиотерапия қабылдап жүрген, миелоидтік емес қатерлі ісіктері бар науқастардағы симптоматикалық анемия

Ісіктің өсуіне әсері

Эпоэтиндер өсу факторлары болып табылады, негізінен олар эритроциттер түзілуін көтермелейді. Эритропоэтинді рецепторлар түрлі ісік жасушаларының беттерінде болуы мүмкін. Эритропоэзді көтермелейтін дәрілер, кез келген түрдегі қатерлі жаңа түзілімдердің өсуін көтермелеуі мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды.

Клиникалық зерттеулерде онкологиялық науқастарда анемияны Эпоратиомен емдегенде өміршеңдік көрсеткіші нашарлауы және ісіктің өршуі жайлы статистикалық дәлелденген деректер тіркелмеген.

Дегенмен, обыры бар науқастарда анемияны емдегенде белгілі клиникалық ситуацияларда ең дұрысы қан құю болуы мүмкін. Эпоратионы қауіп-пайда бағалауына негіздеп жекелей қолдану керек.

Жекелеген жағдайларда анафилактоидты реакциялар білінетін болғандықтан, препараттың алғашқы дозасы дәрігердің бақылауымен енгізілуі тиіс.

Рефрактерлі анемияда, бласттрансформацияланған жасушылар болғанда, эпилепсияда, тромбоцитозда және созылмалы бауыр жеткіліксіздігінде Эпоратионы сақтықпен қолдану керек.

Эпоратиомен емдеу кезінде қан сарысуындағы калий деңгейін тұрақты бақылау керек. Гиперкалиемия пайда болғанда калий концентрациясы қалыпты болғанша Эпоратиомен емдеуді уақытша тоқтата тұру керек.

Созылмалы бүйрек ауруымен емделушілерде гемоглобин деңгейі артуына байланысты гемодиализ сеансы кезінде гепарин дозасын арттыру қажет. Барабар емес гепариндеуде диализді жүйенің окклюзиясы пайда болуы мүмкін. Шунтты ерте ревизиялау және дер кезінде тромбоздардың алдын алу қажет.

Эпоратионы әсіресе көктамыр ішіне тағайындағаннан кейін тромбоциттер саны қалыпты шекте дозаға байланысты орташа артуы мүмкін, кейін емдеуді жалғастырған кезде қалыпты мәнге өздігінен оралады. Алғашқы 8 аптада қанның формалы элементтерін, әсіресе тромбоциттерді, апта сайын есептеп отыру қажет.

Егер Эпоратионы аутологиялық донор қанын алар алдында тағайындаса, келесі ұсынымдарды сақтаған жөн:
  • қанды гематокрит шамасы  33 (немесе гемоглобин 110 г/л-ден кем емес) болатын емделушілерден ғана алуға болады
  • дене салмағы 50 кг-нан төмен болатын емделушілерде ерекше сақтық шараларын сақтаған жөн
  • бір сәтте алынатын қан көлемі емделуші қанының есепті көлемінің 12-нан аспауы тиіс.
Аутологиялық қанды алар алдында Эпоратионы қабылдап жүрген емделушілерде норма шегіндегі тромбоциттер саны жоғарылауы мүмкін, сондықтан тромбоциттер санын апта сайын бақылау керек.

Жүктілік және лактация кезеңі
Жүктілікте немесе лактация кезеңінде Эпоратионы тек оны анасында қолданудың артықшылығы ұрықтағы және баладағы мүмкін болатын қауіптен басым болған жағдайда ғана тағайындаған жөн.

Дәрілік заттардың көлік құралдарын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Әсер етпейді

Дозировка и способ применения

Препарат можно вводить подкожно (в живот, руку, бедро) или внутривенно. Подкожное применение предпочтительно у пациентов, не подвергающихся гемодиализу, во избежание пункции периферических вен. Если Эпоратио заменяется другим эпоэтином, следует использовать тот же путь применения. Эпоратио должен вводиться подкожно больным раком с немиелоидными злокачественными опухолями, получающим химиотерапию.

Симптоматическая анемия, связанная с хронической почечной недостаточностью

Эпоратио назначается до достижения уровня гемоглобина от 100 до 120 г/л. Если уровень гемоглобина повышается более 120 г/л или более 20 г/л в течение 4 недель, дозу следует уменьшить на 25-50%. Рекомендуется проводить мониторинг уровня гемоглобина каждые 2 недели. Если уровень гемоглобина продолжает повышаться, терапию следует прервать, пока уровень гемоглобина не начнет снижаться, после чего терапию следует возобновить в дозе примерно на 25% ниже дозы, применявшейся ранее.

У больных с артериальной гипертензией, сердечно-сосудистыми, цереброваскулярными заболеваниями и периферическими заболеваниями сосудов целевые показатели повышения гемоглобина следует определять индивидуально в зависимости от клинической картины.

Лечение Эпоратио проводится в два этапа.

Начальная терапия (стадия коррекции). При подкожном введении начальная доза составляет 20 МЕ/кг массы тела 3 раза в неделю. При недостаточном повышении гемоглобина (менее 100 г/л в течение месяца) дозу можно увеличить до 40 МЕ/кг 3 раза в неделю. Дальнейшие повышения на 25% от предыдущей дозы могут выполняться с ежемесячными интервалами до достижения индивидуального целевого уровня гемоглобина.

При внутривенном введении препарата начальная доза составляет 40 МЕ/кг массы тела 3 раза в неделю. При недостаточном повышении гемаглобина через месяц дозу можно увеличить до 80 МЕ/кг 3 раза в неделю. Если возникает необходимость в дальнейшем повышении дозы, ее следует увеличивать на 25% от предыдущей дозы с месячным интервалом.

Независимо от способа введения, максимальная доза не должна превышать 700 МЕ/кг массы тела в неделю.
Поддерживающая терапия. Для поддержания гемоглобина на уровне 100-120 г/л дозу следует уменьшать на 25%.

При подкожном введении недельную дозу можно вводить за один прием или в 3 приема в неделю.

При внутривенном введении режим дозирования можно перевести с трех раз в неделю до двух раз в неделю.

Максимальная доза не должна превышать 700 МЕ/кг массы тела в неделю.

Симптоматическая анемия у взрослых больных с немиелоидными злокачественными опухолями, получающих химиотерапию Эпоратио вводится подкожно до достижения уровня гемоглобина от 100 до 120 г/л.

Начальная доза составляет 20 000МЕ 1 раз в неделю. При недостаточном повышении гемоглобина (менее 100 г/л в течение месяца) дозу можно увеличить до 40 000 МЕ 1 раз в неделю. Если возникает необходимость в дальнейшем повышении дозы, ее следует увеличивать до 60 000 МЕ 1 раз в неделю.

Максимальная доза не должна превышать 60 000 МЕ в неделю.

Если через 3 месяца терапии значения гемоглобина не увеличивается не менее 10 г/л, лечение следует прекратить.

Если через 1 месяц терапии уровень гемоглобина повысился на более 20 г/л или превышает 120 г/л, доза должна быть уменьшена на 25-50%. Если уровень гемоглобина более 130 г/л, лечение должно быть временно прекращено. Терапию следует возобновить с дозы на 25% ниже предыдущей дозы в случае снижения уровня гемоглобина до 120 г/л.

Терапия Эпоратио должна продолжаться в течение месяца после завершения химиотерапии.
Препаратты тері астына (ішке, қолға, аяққа) немесе көктамыр ішіне енгізуге болады. Гемодиализ жасалмаған емделушілерде, шеткергі көктамырларына пункция жасамау үшін, тері астына енгізген дұрыс. Егер Эпоратио басқа эпоэтинмен ауыстырылса қолданудың сол енгізу жолын пайдалану керек. Химиотерапия қабылдап жүрген, миелоидтік емес қатерлі ісігі, обырымен науқастарда Эпоратионы тері астына енгізу керек.

Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігіне байланысты симптоматикалық анемия

Эпоратио гемоглобин деңгейін 100-ден 120 г/л-ге жеткізгенге дейін тағайындалады. Егер гемоглобин деңгейі 120 г/л-ден асса немесе 4 апта ішінде 20 г/л-ден асса дозаны 25-50-ға төмендету қажет. Гемоглобин деңгейіне мониторингті әрбір 2 аптада жүргізу ұсынылады. Егер гемоглобин деңгейі әрі қарай жоғарылай берсе гемоглобин деңгейі төмендей бастағанша, терапияны тоқтату керек, содан кейін терапияны бұрын қолданылған дозадан 25%-ға төмен дозада жалғастырады.

Артериялық гипертензиямен, жүрек-қантамырлық цереброваскулярлық аурулармен және қантамырлардың шеткергі ауруларымен науқастарда гемоглобиннің жоғарылауының мақсаттық көрсеткіштерін, клиникалық көрінісіне байланысты, әр адамда жекелей анықтаған жөн.

Эпоратиомен емдеу екі кезеңде жүргізіледі.

Бастапқы ем (түзету сатысы). Тері астына енгізген кезде бастапқы дозасы дене салмағының 20 ХБ/кг құрайды, аптасына 3 рет. Гемаглобиннің жоғарылауы жеткіліксіз болған кезде (аптасына 100 г/л-ден аз) дозаны аптасына 3 рет, 40ХБ/кг-ға арттыруға болады. Бұрын қолданылған дозадан 25-ға әрі қарай арттыру жекелей гемоглобиннің мақсаттық деңгейіне жеткенше ай сайынғы аралықпен орындалады.

Препаратты көктамыр ішіне енгізген кезде бастапқы дозасы аптасына 3 рет дене салмағының 40 ХБ/кг құрайды. Гемаглобиннің жоғарылауы жеткіліксіз болған кезде, бір айдан кейін дозасын аптасына 3 рет, 80 ХБ/кг дейін арттыруға болады. Егер дозаны әрі қарай арттыру қажеттілігі пайда болса, айлық аралықпен бұрын қолданылған дозадан 25% -ға жоғарылатады.

Енгізу тәсіліне байланыссыз ең жоғары доза аптасына дене салмағының 700 ХБ/кг –нан аспауы керек.

Демеуші ем. Гемоглобинді 100-120 г/л деңгейде ұстау үшін, дозаны 25-ға азайтқан жөн. Тері астына енгізген кезде апталық дозаны бір рет енгізуге немесе аптасына 3 бөліп енгізуге болады.

Көктамыр ішіне енгізген кезде дозалау режимін аптасына үш реттен аптасына екі ретке дейін ауыстыруғы болады.

Ең жоғары дозасы аптасына дене салмағының 700 ХБ/кг аспауы керек.

Химиотерапия қабылдап жүрген, миелоидтік емес қатерлі ісіктері бар ересек науқастарда симптоматикалық анемия

Эпоратио гемоглобин деңгейін 100-ден 120 г/л-ге жеткізгенге дейін тері астына енгізіледі.

Бастапқы дозасы аптасына 1 рет 20 000 ХБ құрайды. Гемаглобиннің жеткіліксіз жоғарылауында (бір ай ішінде 100 г/л-ден төмен) дозаны аптасына 1 рет 40 000 ХБ-ке дейін арттыруға болады. Егер дозаны әрі қарай арттыру қажеттілігі пайда болса, оны аптасына 1 рет 60 000 ХБ-ке дейін арттырған жөн.

Ең жоғары дозасы аптасына 60 000 ХБ-тен аспауға тиіс.

Егер 3 ай терапиядан соң гемоглобиннің мәні 10 г/л-ден кем емес жоғарыламаса, емді тоқтату керек.

Егер 1 ай терапиядан соң гемоглобиннің деңгейі 20 г/л-ден жоғары көтерілсе немесе 120 г/л асқанда дозасын 25-50-ға төмендету қажет. Егер гемоглобин деңгейі 130 г/л асса емді уақытша тоқтату керек. Гемоглобин деңгейі 120 г/л-ге дейін төмендеген жағдайда емді алдыңғы дозадан 25%-ға төмен дозада қайта жалғастырады.

Эпоратиомен емдеуді химиотерапияны аяқтағаннан кейін бір ай бойы жалғастыру керек.

Взаимодействие с лекарствами

Полученные до настоящего времени данные не выявили каких-либо взаимодействий Эпоратио с другими препаратами. Во избежание несовместимости или снижения эффективности препарата нельзя смешивать препарат с другими лекарственными средствами или инъекционными растворами.
Осы күнге дейінгі алынған деректерден Эпоратионың басқа препараттармен қандай да бір өзара әрекеттестігі анықталмаған. Сыйымсыздық немесе препарат тиімділігінің төмендеуіне жол бермеу үшін препаратты басқа дәрілік заттармен немесе инъекциялық ерітінділермен араластыруға болмайды.

Передозировка эпоратио в растворе

Симптомы: полицитемия, чрезмерный эритропоэз (резкое увеличение количества эритроцитов, уровня гемоглобина, тромбоцитоз).

Лечение: при резком увеличении показателя гемоглобина – прервать лече-ние, при полицитемии – флеботомия для снижения уровня гемоглобина. При стойком повышении артериального давления – антигипертензивная терапия.
Белгілері: полицитемия, шамадан тыс эритропоэз (эритроциттер санының, гемоглобин деңгейінің күрт артуы, тромбоцитоз).

Емдеу: гемоглобин көрсеткіші күрт өскенде – емдеуді тоқтату керек, полицитемияда– гемоглобин деңгейін төмендету үшін флеботомия. Артериялық қысымның тұрақты жоғарылауында гипертензияға қарсы ем қолданылады.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

При подкожном введении эпоэтина тета максимальная концентрация в плазме достигается через 10-14 часов. Средняя биодоступность эпоэтина тета при подкожном введении составляет 31% по сравнению с внутривенным введением. При подкожном введении препарата у больных с хронической почечной недостаточностью длительное всасывание приводит к плато концентрации препарата в сыворотке крови, в результате чего максимальная концентрация достигается, в среднем, через 14 часов. Период полувыведения терминальной фазы при подкожном введении больше, чем после внутривенного введения, и равняется в среднем 25-29 часов после однократного введения и 28-34 часа – после повторного введения 3 раза в неделю. Аккумуляции эпоэтина тета не наблюдалось.

После внутривенного применения объем распределения приблизительно равнялся общему объему крови. У больных с хронической почечной недостаточностью период полувыведения эпоэтин тета составляет 6 часов после однократного введения и 4 часа – после повторного внутривенного введения.
Эпоэтин тета тері астына енгізген кезде плазмадағы ең жоғары концентрациясына 10-14 сағаттан соң жетеді. Көктамыр ішіне енгізумен салыстырғанда тері астына енгізген кезде эпоэтин тетаның орташа биожетімділігі 31 құрайды. Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігімен науқастарда препаратты тері астына енгізген кезде оның ұзақ уақыт сіңуі қан сарысуында препараттың концентрациясының платосына әкеледі, нәтижесінде ең жоғары концентрациясына орта есеппен алғанда 14 сағаттан соң жетеді.

Тері астына енгізген кезде терминальді фазаның жартылай шығарылу кезеңі көктамыр ішіне енгізгеннен кейінгіге қарағанда көп болады және бір реттік енгізгенде орта есеппен 25-29 сағатқа және аптасына 3 рет қайталап енгізгенде - 28-34 сағатқа тең болады. Эпоэтин тетаның жинақталуы байқалған жоқ.

Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін таралу көлемі шамамен қанның жалпы көлеміне тең болады. Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігімен науқастарда эпоэтин тетаның жартылай шығарылу кезеңі бір реттік енгізгенде 6 сағатқа және қайталап көктамыр ішіне енгізгеннен кейін– 4 сағатқа тең болады.

Фармакодинамика

Эпоратио - человеческий эритропоэтин, являющийся основным регулятором эритропоэза, специфически взаимодействует с рецептором эритропоэтина на эритроидных клетках-предшественниках в костном мозге, не влияя на лейкопоэз. Он действует как стимулирующий митоз фактор и фактор дифференцировки, способствует образованию эритроцитов из клеток-предшественников эритропоэза, увеличивает число эритроцитов, ретикулоцитов и уровень гемоглобина.

Эпоратио, рекомбинантный эритропоэтин, по своему аминокислотному и углеводному составу идентичен эритропоэтину человека.

Применение Эпоратио у пациентов с хронической почечной недостаточно-стью и у больных раком, получающих химиотерапию, приводит к увеличению уровня гемоглобина и снижению потребности в гемотранс-фузиях.
Эпоэтин тета тері астына енгізген кезде плазмадағы ең жоғары концентрациясына 10-14 сағаттан соң жетеді. Көктамыр ішіне енгізумен салыстырғанда тері астына енгізген кезде эпоэтин тетаның орташа биожетімділігі 31 құрайды. Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігімен науқастарда препаратты тері астына енгізген кезде оның ұзақ уақыт сіңуі қан сарысуында препараттың концентрациясының платосына әкеледі, нәтижесінде ең жоғары концентрациясына орта есеппен алғанда 14 сағаттан соң жетеді.

Тері астына енгізген кезде терминальді фазаның жартылай шығарылу кезеңі көктамыр ішіне енгізгеннен кейінгіге қарағанда көп болады және бір реттік енгізгенде орта есеппен 25-29 сағатқа және аптасына 3 рет қайталап енгізгенде - 28-34 сағатқа тең болады. Эпоэтин тетаның жинақталуы байқалған жоқ.

Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін таралу көлемі шамамен қанның жалпы көлеміне тең болады. Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігімен науқастарда эпоэтин тетаның жартылай шығарылу кезеңі бір реттік енгізгенде 6 сағатқа және қайталап көктамыр ішіне енгізгеннен кейін– 4 сағатқа тең болады.

Упаковка и форма выпуска

Раствор для внутривенного и подкожного введения. По 1000 МЕ/0.5 мл, 2000 МЕ/0.5 мл, 4000 МЕ/0.5 мл, 10000 МЕ/1.0 мл и 20000 МЕ/1.0 мл в одноразовые шприцы из бесцветного стекла. По 4 (для дозировки 20000 МЕ) или 6 (1000 МЕ, 2000 МЕ, 4000 МЕ, 10000 МЕ) шприцев в комплекте с иглой вкладывают в контейнер. По 1 контейнеру вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Көктамыр ішіне және тері астына енгізуге арналған ерітінді. Түссіз шыныдан жасалған бір реттік еккіштерде 1000 ХБ/0.5 мл-ден, 2000 ХБ/0.5 мл-ден, 4000 ХБ/0.5 мл-ден, 10000 ХБ/1.0 мл-ден және 20000 ХБ/1.0 мл-ден. 4 (20000 ХБ доза үшін) немесе 6 (1000 ХБ, 2000 ХБ, 4000 ХБ, 10000 ХБ) еккіштен инесімен жиынтықта контейнерге салынған. 1 контейнерден медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тіліндегі нұсқаулығымен бірге картон пәшкеде салынған.